Cruz e Sousa

Crystaes

Broqueis

Mais claro e fino do que as finas pratas

O som da tua voz deliciava...

Na dolencia velada das sonatas

Como um perfume a tudo perfumava.

 

Éra um som feito luz, éram volatas

Em languida espiral que illuminava,

Brancas sonoridades de cascatas...

Tanta harmonia melancolisava.

 

Philtros subtis de melodias, de ondas

De cantos voluptuosos como rondas

De sylphos leves, sensuaes, lascivos...

 

Como que anceios invisiveis, mudos,

Da brancura das sêdas e velludos,

Das virgindades, dos pudôres vivos.